Heb je ooit het gevoel gehad dat je maar blijft rennen zonder stil te staan bij wat je zelf nodig hebt?
Als we terugkijken in de tijd, zouden we andere beslissingen nemen. Hoe vaak heb je dat gehoord van mensen in je omgeving die spijt hebben van bepaalde beslissingen die ze in het verleden hebben genomen?
Maar is dat wel waar? In werkelijkheid zouden we dezelfde beslissingen nemen als we terug in de tijd konden gaan. Alleen door fouten te maken en verkeerde beslissingen te nemen, kunnen we leren en onszelf ontwikkelen.
Toen ik in Nederland aankwam, begon ik meteen te rennen: taallessen volgen, een gezin stichten, studeren en werk zoeken. Ik was als een soldaat die continu schiet, maar uiteindelijk uitgeput raakt en niet meer verder kan.
Dat was voor mij een moment van realisatie; ik moest meer aandacht besteden aan mezelf. Ik leerde meer zelfcompassie te tonen en activiteiten te doen waar ik energie van krijg.
Ik heb geen grote spijt van wat ik heb gedaan, maar de les die ik heb geleerd, is dat ik meer tijd voor mezelf had moeten nemen. In die periode heb ik geleerd om niet alleen mijn tijd, maar ook mijn energie beter te managen. Wanneer heb ik meer of minder energie? Hoe verdeel ik die energie over mijn verplichtingen en de rollen die ik vervul als vrouw, moeder, zus, dochter, vriendin, en ook voor mezelf?
Tijd- en energiemanagement is niet altijd makkelijk en vereist veel inspanning om jezelf goed te begrijpen en je prioriteiten te stellen. Het vraagt ook om het vermogen om je grenzen aan te geven en ‘nee’ te zeggen wanneer dat nodig is, iets wat veel mensen moeilijk vinden omdat het veranderingen vereist. Veranderen is inderdaad moeilijk en pijnlijk, maar ook noodzakelijk.
De kleine stappen die ik nam, hebben tot grote veranderingen geleid en maakten mijn integratie veel eenvoudiger en plezieriger.